Je had de strijd gewonnen thuis.
Blote benen mocht je, los haar, je voelde het
schuiven over je jurk, je schouders
als je nee schudde tot het haakte
achter het briefje op je rug.

Je kreeg een krul, je vroeg waarom
een krul dezelfde kleur heeft als een fout.
Nu schreeuwen je wangen zich rood.
Je laat je haren vallen als het doek op een toneel,
ook jij kunt papier laten praten.

Ik ben niet gek.
School is stom, krap als een maillot die kriebelt
-de zon legt ramen op de vloer-
maar mijn rug kijkt naar buiten,
ik zie de bomen voor me.

geschreven voor het Nederlands Dagblad
17 juli 2026